Bazı öğretmenler öğrencilik hayatımızda aklımıza iz bırakırlar. İşte o öğretmenlerimden biri Musa PEKTEMİR İlkokul 3. Sınıf (1969-70) yıllarında öğretmenimizdi. Bana her zaman şefkatli davranırdı. Harika bir insandı. Unutmam mümkün değil.
Akçaabat Eskiköy İlkokulu’muzdan ayrıldıktan 18 yıl sonra kendisine bir mektup göndermiştim mektubuma cevaben karta duygularını yazmış göndermişti. İşte o dizeler:
“Kıymetli Ali’ciğim,
Mektubunu ve resmini alınca ne kadar mutlu oldum bilemezsin. Zaten Eskiköy’ün büyüğünün küçüğünün ayrı bir yeri vardı gönlümde. Senin resmini yıllardır yanımda taşıyordum. O resim bir sembol gibiydi benim için. Eskiköy’ü, sizleri hiç unutmadım unutmamda mümkün değil. Sana ve ve senin şahsında bütün beni unutmayanlara sağlık, mutluluk ve başarılar dilerim. Ayrıca uzun uzun yazmak dileğiyle. Selamlar. 26.12.1988″
ANI: Bir gün arkadaşım Pirağa ile beni komşu köydeki bakkala gönderdi. Ekmek, Zeytin sipariş etti. Siparişleri aldık dönüşte ekmeğin ucundan ve zeytinden yedik. Gülerek karşıladı.
Bize şarkılar öğretirdi:
“Kara gözlüm efkârlanma gül gayrı
İbibikler öter ötmez ordayım”
Güzel sanatları seven bir öğretmendi bez üzerine şablon yerleştirerek Atatürk resimleri yapardı
Yıllar önce bir telefon görüşmemizde bez üzerine Atatürk Kocatepe’ye çıkarken resmini nasıl yaptığını sormuştum.
“Köy muhtarının evinde yaptım o resmi, bezin üzerine şablon yerleştirdim boyadım. Bu arada etraf da boya ile baya kirlenmişti o muhtara selamlarımı ilet..”demişti. O yıllardaki Muhtarımız Ali SEVİM’in vefat ettiğini söyledim, üzülmüştü.
NOT: En son kendisiyle görüştüğüm telefonu arıyorum bu numara kullanılmıyor uyarısı alıyorum.
