Aslen Çarşıbaşı Taşlıtepe köyünden Osman oğlu (Osman çavuş) Ahmet Kılıç Akçaabat Üzümlü köyünden Zühre ana ile evlenir iç güveysi olarak üzümlü köyüne yerleşir.
Babamın dayısıdır. Çocukluğumdan beri tanırım beni çok severdi. Bizim evler onunda evi gibiydi gelir kalırdı. Babam ve amcalarım kendisine çok iyi davranırlardı. Ben çocuktum Babaannem, babam amcalarım dayımız çok alıngan bir şey yapıp da kalbini kırmayalım sonra küser gider diye çok titiz davrandıklarını hatırlıyorum. Giydiği her şey tertemiz olurdu.
Milliyetçiydi bizim ailenin sevincine sevinir üzüntüsüne üzülürdü.
1987 yılı Mart ayı Ahmet dayımız bizdeydi doç kamyonetimiz vardı. Kendisini arabayla evine bırakmamı söylediler. Ahmet dayımızı arabaya aldım evine götürmek üzere hareket ettim dayım başladı türkü söylemeye türkü söyleye söyleye gittik Üzümlü köyünde yalnız yaşadığı evine yakın bir yerde bıraktım kendisini. Çok efkarlı duygusal bir insandı aslında o türküleri içinde yaşadığı üzüntülerden söylediğini düşünüyorum. Çok geçmeden rahatsızlandığını duyduk. Mehmet amcamla beraber kendisini ziyarete gittik. “Ali oğlum şişti her tarafım” dedi.
İşte o koca yürekli dayımız Ahmet Kılıç (Yamıçoğlu Ahmet) 07 Mayıs 1987 tarihinde Hakk’a yürüdü. Allah rahmet eylesin, mekanı Cennet olsun.
