Anneannem (Anam) Yayla BAYIR 30.04.1996 tarihinde 80 yaşlarında vefat etti. Dedem İbrahim BAYIR 02.01.2000 tarihinde 90 yaşlarında Hakka yürüdü. Mekanları Cennet olsun.
Şubat 1969 tarihinde Annem verem hastalığından vefat edince kardeşim Sevim ile öksüz kaldık. Özellikle benden küçük olan kardeşim Sevim dedemin evinde çok kaldı kuçak açtılar bize, babam Almanya’ya yeni gitmişti.
Büyüklerimizin kıymetini yaşarken bilmek lazım, öldükten sonra kıymetini bilsek ne fayda
Dedem eski garip guraba günlerimizden acı hatıralardan pek söz etmezdi ama Yayla anam anlatırdı: Fadime’m çok çile çekti, rahatsızdı sizinkiler yaylacılık yapardı yaylaya giderdiler, köyde bütün iş kalırdı onun üstüne ahırdaki hayvanlara mı baksın ev işi mi yapsın tarla işi mi yapsın zaten cürümsüz 40 kiloluk insan baban Almanya’ya çalışmaya gitti tam ekmek yiyecek derken kuruş parasını yemeden hayata veda etti garibim..”derdi.
Feriye teyzem “Fadime ablam çok garipti, değirmene un öğütmek için mısır götürürdüm, yüküm öğütülene kadar hayvanlarına yalluk yük eder de bırakırdım ablama..”derdi.
Salih dayım: “Evin önünde kermelik kazuklarından odun yük ederdim de götürürdüm Fadime ablama yakacak sıkıntısı çekerdi”dedi.
Esma Çevik (Bakkalcı) “1960’lı yıllarda köyde bakkalımız vardı. Ali oğlum nenen Fadime abla çok gariplik çekti bir gün görmedi, bubasına gidip-gelmelerde bizim bakkala uğrar veresiye büsküvi gibi bir şeyler alırdı borcunu daha sonra deden onlar öderdi”dedi.
